به گزارش پایگاه خبری تحلیلی ثامن پرس، در هفتم بهمن 57، به مناسبت رحلت پیامبر اسلام (ص) و شهادت امام حسن مجتبی (ع) میلیون ها نفر در سراسر کشور طی تظاهراتی خواستار باز شدن فرودگاه مهرآباد برای بازگشت امام‌‌خمینی شدند و کارشکنی‌های بختیار را محکوم کردند. بختیار گفت برای ملاقات با آیت‌ا... اگر لازم باشد به پاریس خواهم رفت. امام در پاسخ گفت: بختیار غیرقانونی است و باید استعفا کند، تا استعفا نکند ملاقاتی در کار نیست. روحانیان در دانشگاه تهران در اعتراض به جلوگیری دولت بختیار از ورود امام خمینی (ره) به ایران تحصن کردند. در دیگر شهرهای ایران نیز تجمعات اعتراضی به این اقدام شکل گرفت.

وقایع هفتم بهمن 1357 در تاریخ انقلاب اسلامی ایران، با خروش بزرگ اهالی بیرجند پیوند خورده است. اقدامات بختیار برای ممانعت از ورود رهبر کبیر انقلاب به کشور، خشم ایرانیان را در اقصی نقاط کشورمان برانگیخت اما بیرجندی ها به همین بهانه یکی از بزرگ ترین راهپیمایی های انقلابی خود را برگزار کردند. این تظاهرات از خیابان 6 بهمن(میدان امام) به سمت خیابان فرح(خیابان طالقانی) انجام گرفت و این مسیر از خیل عظیم جمعیت پُر شده بود. ماموران رژیم خود را آماده تیراندازی به سمت مردم کرده بودند اما علمای بزرگ شهر با صلابت در صف اول تظاهرات حضور داشتند و شعار می دادند. نظامیان تهدید کرده بودند که مردم شعار تند ندهند اما حجت الاسلام واحدی با صلابت تمام به میان جوانان رفت و شعارهای «بگو مرگ بر شاه» سر دادند، صدا به حدی بلند بود که دیوارهای ژاندارمری را می لرزاند، تیراندازی نیروهای ژاندارمری به سمت مردم آغاز شد. در این تظاهرات که همراه با تیراندازی نیروهای ژاندارمری بود، شهیدان «علی سندروس» و «سورگی» به شدت مجروح شدند  و پیش از رسیدن به بیمارستان به شهادت رسیدند. این حماسه آفرینی بیرجندی ها یکی از برگ های مهم انقلاب کشورمان را شکل داد.

 

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: