تعدادی از دانشجویان، طلاب و مردم انقلابی خراسان رضوی در خصوص سفر آینده ریاست جمهوری به نیویورک به رئیس جمهور نامه نوشتند و از وی خواستند تا در شرایطی که مانند جنگ احزاب شیاطین از چپ و راست سنگین‌ترین هجمه‌ها را علیه پیکره انقلاب وارد کرده، با صبر جمیل مقاومت کند.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی ثامن پرس،  هزار و 483 نفر از دانشجویان، طلاب و مردم انقلابی خراسان رضوی به رئیس جمهور نامه نوشتند و نکاتی را درباره این سفر به وی یادآور شدند. متن نامه به این شرح است: 

آقای رئیس جمهور

سلام

شما در شرایطی برای ششمین بار عازم سفر به نیویورک هستید که به مَثَل جنگ احزاب شیاطین از چپ و راست سنگین‌ترین  هجمه‌ها ، تهدیدها و تنش ها را بر پیکره انقلاب اسلامی وارد کرده و می‌کنند، تا ملتی که از هر دولت‌اش انقلابی‌تر و از هر کارگزاری نسبت به انقلاب دلسوزتر بوده را ناامید کنند، و هربار ملت ایران در هر توطئه‌ای با صبری جمیل مقاومت کرده و آن را از سرگذرانده‌است.

شما در این اجلاس نماینده این ملت هستید و امسال با تجربه تلخ برجام در این اجلاس جهانی شرکت می‌کنید. تجربه‌ای که همچون تجربه سقوط دولت مصدق حاصل اعتماد به امریکا بود که این بار هم در رنج‌نامه ملت ایران ثبت شد.

برجام حاصل اجماع قدرت‌هایی بود که امروز ناتوان از حل مسائل و مشکلات اقتصادی خود هستند و برای رفع خطر سقوط شان به امنیت ملت‌ها چنگ انداخته‌اند و با ریختن موشک بر سر بی‌گناهان پایه‌های اقتصادی خود را محکم می‌کنند.

برجام حاصل سیاست‌های میرزا ملکم خانی بود که به شما دیکته کردند و شما و تیم حرفه‌ای مذاکره‌کننده‌تان خوانده یا ناخوانده زیر آن را امضا زدید و اکنون حاصل برجام‌تان اعتراف آقای ظریف شد که گفت: درباره امریکا اشتباه کردم.

خودتان هم که اذعان کرده بودید مذاکره با آمریکا دیوانگی است. هرچند بیان این اعترافات دیر بود اما برای عبرت جهت ترک این مسیر غلط خوب است.

مذاکره با شیطان بزرگ که در این یکسال بدعهدی‌اش دوباره عیان شد و شیطانک‌های هم‌دستش امروز با ۱۸میلیون یورو دولتِ ملت ایران را تحقیر می‌کنند، جهل مطلق است و اگر ادامه یابد خیانت به ملت است.

آقای روحانی! ای کاش همان ۶ سال قبل مقابل تصمیم شما برای مذاکره می‌ایستادیم تا امروز دلواپس سفر شما به نیویورک نباشیم‌. تا باز نیایید بگویید فلانی خودش با من تماس گرفت!  یا فلانی را اتفاقی فلان جا دیدم! 

گناه نابخشودنی آنجاست که بجای اینکه چشم‌تان به ظرفیت‌های درونی این نظام باشد، که اگر بی‌نظیر نباشد کم‌نظیر است‌‌، چشم امیدتان به راه‌گشایی اقتصاد نئوکینزی است که امروز تئوریسین‌های آن و دولت‌های وابسته به این دیدگاه که همان دولت‌های مذکورِ در حال سقوط هستند خودشان از آن ناامید شده‌اند. 

شما به دیواری تکیه داده‌اید که از اساس سست است. اما برای صدمین بار قبل از سفرتان دانشجویان مومن انقلابی آمادگی خود را برای همکاری در همه عرصه‌ها من جمله اقتصادی اعلام می‌کنند.

هرچند که تاکنون هم معطل درخواست شما نمانده‌اند و آتش به اختیار تا حد توانی که داشته‌اند و دارند از مشکلات مردم گره‌گشایی کرده‌اند و خواهند کرد و اگر تا امروز هم چرخی چرخیده حاصل تلاش همان دانشجویان مومن انقلابی است. 

اما در آستانه این سفر شما را با بیان چند نکته نصیحت می کنیم:

نکته اول: آن تریبونی که شما پشت آن می‌ایستید برای نماینده ملت ایران، صرفا جهت صدور پیام انقلاب به دولت‌ها و ملت‌های جهان است.

 پیام انقلاب اشداء علی الکفار و رحماء بینهم است.

 پیام انقلاب انی سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم است.

پیام انقلاب حمایت از مستضعفین عالم و هیهات من الذله هست.

پیام انقلاب استقلال و آزادی از بند سلطه‌گران و شیطان بزرگ است، نه فرصتی برای نشان دادن چراغ سبز به دشمنان قسم خورده برای باز کردن باب مذاکرات؛ دشمنانی که حسرت سلطه دوباره بر آب و خاک ایران و استحاله باور صلح جویانه و عدالت‌طلبانه ملت ایران را دارند.

نکته دوم: دشمنان چهل سال است از هر ابزاری برای پوشاندن وجه نورانی انقلاب اسلامی بهره می‌برند و با یک ظلم ایدئولوژیک، عامدانه نمی‌گذارند تا پیام اثربخش و کارآمد این انقلاب به گوش و جان ملت‌هایشان برسد و جای ظالم و مظلوم را با تعریف غلط از تروریسم عوض می‌کنند و مظلوم‌ترین ملت‌ها را به جرم ظلم‌ستیزی و آزادی‌خواهی تروریست معرفی می‌کنند.

این وظیفه شما به‌عنوان نماینده انقلاب اسلامی است که با افشاگری خود از تریبون سازمان ملل که همچون طبلی توخالی با مواضع احمقانه‌اش دست ظالم را بازتر می‌گذارد، چهره تروریست و دولت های تروریست‌پرور را معرفی کنید و حمایت از مظلومین عالم را که همان آرمان انقلاب اسلامی است محقق کنید.

باشد که با این اقدام خسارت ارائه لوایح fatf به مجلس را جبران کنید.

در آخر بخشی از دعای امام حسین علیه السلام؛ رهبر ظلم ستیزان عالم در روز عرفه را به شما به‌عنوان ره توشه هدیه می‌دهیم آن جا که از خداوند خواستند «در نفسم و دینم از من نگهبانی فرما و مرا در سفرم نگهدار». این خواسته همان امامی است که سَر داد اما دست در دست یزید زمانش نداد.

باشد که رستگار شوید

 

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: