حادثه تروریستی اهواز و شهادت تعدادی از هموطنان عزیزمان بدست مزدوران عربستان سعودی و امارات متحده عربی بازخوردهای متفاوتی در رسانه ها داشت. با توجه با این نکته که مهمترین عامل در شناخت و تاثیرگذاری یک اتفاق اینچنینی به نوع برخورد و مواجهه رسانه ها برمی گردد از همین رو به بررسی اقدامات و نوع پوشش برخی از رسانه های داخلی در مواجهه با این حادثه می پردازیم.

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی ثامن پرس، تعدادی از رسانه های داخلی کشور که وابسته به جریان سیاسی موسوم به اصلاحات هستند به گونه ای عمل میکنند که علاوه بر ادامه خط خبری رسانه های معاند، در بعضی موارد خوراک خبری این رسانه های ضدانقلاب را هم تامین می کنند. فردای روز حادثه روزنامه اصلاح طلب قانون با یادداشتی این مطلب را عنوان کرد که مردم ایران بازنده اصلی این حمله تروریستی بودند و انتقام گرفتن ایران تنها تامین کننده سوخت این قطار خشونت است.

سایت جماران نیز با انتشار کاریکاتوری از هادی حیدری (کاریکاتوریست اصلاح طلب) تلویحا علت حادثه اهواز را فعالیت های موشکی ایران بیان کرد و تقصیر اصلی را به ایران نسبت داد.

روزنامه اعتماد هم در یادداشتی به قلم علوی تبار (فعال اصلاح طلب) تروریسم و اعدام را در یک کفه ترازو قرار داد و بیان کرد:  هرکس این حادثه را محکوم کند باید اعدام را هم محکوم کند، چرا که هردوی اینها خشونت است و اعدام مصداق و آغاز خشونت میباشد.

با بررسی این تیترها و تحلیل هایی که از حادثه اهواز ارائه شده می توان دریافت در رسانه های اصلاح طلب (خبرگزاری ها و روزنامه ها) اصرار بر این است تا واژه خشونت بجای تروریسم در ذهن مخاطب جا بگیرد، اما هدف از این اقدام چیست؟ چرا سعی می شود عبارت خشونت در مقابل تروریسم قرار گرفته شود؟

با کمی دقت بر رسانه های سعودی و معاند خارج نشین می توان دریافت که عبارت خشونت کلیدواژه این رسانه ها در حمله به مواضع منطقه ای ایران و محور مقاومت است. رسانه های اصلاح طلب با دنبال گرفتن این خط رسانه ای درصدد القای این مطلب به مخاطب هستند که حمایت ایران از جبهه مقاومت عامل اصلی حملات تروریستی می باشد. اما گل بخودی رسانه های اصلاح طلب اینجا تمام نمی شود و تا جایی پیش میرود که عکس منتشر شده ازخبرگزاری ایسنا درخصوص حادثه اهواز تبدیل می شود به تیتر یک خبرگزاری معاند ایران اینرنشنال، عکسی که در آن بجای آنکه فداکاری و ایثار نیروهای مسلح نمایش داده شود فرار و ترس آنها را القاء می کند.

براستی چرا نحوه پوشش خبری و تحلیلی رسانه های اصلاح طلب در بسیاری از موارد منبطق با خط رسانه های معاند وسعودی می باشد؟

چرا باید برخی روزنامه ها و خبرگزاری ها از بودجه دولتی استفاده کند و در مقابل علیه منافع ملی فعالیت کنند؟

بی شک تفکری که حل مشکلات کشور را با وجود تجربه های تلخ و به شکست خورده، هنوز در تعامل با آمریکا و عقب نشینی از محور مقاومت می داند، رسانه هایش هم از یک حمله تروریستی بزدلانه و ناجوانمردانه برداشتی متفاوت دارد و بجای همدردی با مردم داغدر، نمک به روی زخمشان می پاشد و با نادیده گرفتن خون شهدا از تعامل و سازش سخن می گوید.

 

 

یادداشت// علی ربانی

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: