تلاش آمریکا و رژیم صهیونیستی برای رسیدن به یک نتیجه ضد ایرانی در نشست سه شنبه شب شورای امنیت، به جایی نرسید. طی 11 ماه اخیر، دست کم 3 بار شورای امنیت درباره برنامه موشکی ایران تشکیل جلسه داده است که این جلسات بدون هیچ نتیجه ای و صرفا با تکرار لفاظی علیه ایران، پایان یافته است.

تلاش آمریکا و رژیم صهیونیستی برای رسیدن به یک نتیجه ضد ایرانی در نشست سه شنبه شب شورای امنیت، به جایی نرسید.    طی 11 ماه اخیر، دست کم 3 بار شورای امنیت درباره برنامه موشکی ایران تشکیل جلسه داده است که این جلسات بدون هیچ نتیجه ای و صرفا با تکرار لفاظی علیه ایران، پایان یافته است. فشارها بر ساختار دفاعی ایران از سوی غرب درحالی است که براساس گزارش های رسمی و چندباره آژانس، برنامه اتمی ایران هیچ انحرافی به سمت ساخت سلاح ندارد و به زعم غربی ها، براساس برجام و تازمانی که این توافق اجرا می شود، حتی این احتمال نیز به صفر رسیده است. بنابراین واضح است برخلاف ادعای غربی ها که برنامه موشکی ایران را به استفاده از کلاهک با قابلیت حمل سلاح هسته ای مرتبط می دانند، فشارها صرفا به خاطر نفس قدرت دفاعی ایران و با هدف از بین بردن این توان به عنوان یکی از عوامل اصلی قدرت دفاعی و امنیت ایران است. موضوعی که حتی در مذاکرات هسته ای نیز بارها از سوی غربی ها دنبال  شد اما با ایستادگی مذاکره کنندگان در مقابل این خواسته غرب، عملا در برجام هیچ اشاره ای به موضوع موشکی نشده است و بنابراین هرنوع پیشرفت برنامه موشکی و آزمایش های متعدد، به هیچ عنوان نقض توافق نیست. به همین  دلیل آن ها همواره برای طرح فشار موشکی علیه ایران، بحث قطعنامه 2231 که پس از برجام در شورای امنیت تصویب شد را پیش می کشند و مدعی اند، آزمایش های موشکی این قطعنامه را نقض می کند نه برجام را. با این حال بی نتیجه بودن دست کم 3 جلسه شورای امنیت درباره موضوع موشکی طی 11 ماه گذشته ، ثابت می کند که این آزمایش ها حتی قطعنامه مصوب خود شورای امنیت را نیز نقض نمی کند. موضوعی که پس از برجام محل چالش برخی منتقدان توافق نیز بود. این نشست های موشکی در سازمان ملل هرچند برای غربی ها بی نتیجه است اما برای ما 2 نتیجه آشکار دارد:

اول این که ثابت می کند پیشبرد برنامه موشکی ایران و آزمایش های موشکی نقض قطعنامه نیست چرا که در قطعنامه 2231 تنها فعالیت های موشکی دارای محدودیت است که در ارتباط با «موشک های بالستیکی باشد که برای برخورداری از قابلیت حمل سلاح های هسته ای طراحی می شوند.» واضح است که هیچ کدام از موشک های ایرانی «برای برخورداری از قابلیت سلاح اتمی» طراحی نشده اند.این عبارت هرچند تفسیر پذیر است اما همین که تاکنون جلسات  شورای امنیت را بی نتیجه کرده نشان می دهد، می تواند یک نقطه قوت حقوقی در این باره محسوب شود. ضمن این که اساسا حتی همین بند قطعنامه نیز به معنای حقوقی «الزام آور» نیست چرا که از عبارت «called upon» استفاده شده که صرفا «توصیه» است  و نه الزام.

اگرچه هیچ کس نمی تواند مدعی شود با غلبه ملاحظات سیاسی ممکن است همین  موازین حقوقی از سوی اعضای شورای امنیت نادیده گرفته شود امادومین نتیجه این که این شرایط نشان می دهدبا وجود انتقاداتی که به توافق و قطعنامه وارد است اما  تیم حقوقی مذاکرات هسته ای در بزنگاه مهمی همچون بحث برسر موضوع موشکی ایران، اولا اجازه طرح آن را در توافق نداده و دوم این که در قطعنامه نیز عبارت ها به نحوی نوشته شده که حتی آمریکا و اسرائیل نیز تاکنون نتوانستنددر این بندهای خاص آزمایش های موشکی این قطعنامه، به لحاظ حقوقی منفذی برای فشار بر ایران پیدا کنند تاجایی که با استناد به آن حتی مثلا روسیه به عنوان عضو دائم شورای امنیت نیز تاکید کنند که آزمایش های موشکی ایران نقض قطعنامه 2231 نیست. دراین میان البته نباید واکنش های صریح روسیه در صحن شورای امنیت به نفع ایران را ندید. موضوعی که نشان می دهد با لحاظ این که نباید به هیچ کشور اعتماد صرف داشت، اما قرابت تهران و مسکو در مسئله ای مانند سوریه یا حوزه های اقتصادی و ... می تواند در موضوعات دیگر، منافع ملی ما را تامین کند.

 با این حال عدم نتیجه گیری غربی ها در شورای امنیت نباید این تصور را ایجاد کند که فشارها بر سازمان دفاعی ایران پایان می یابد، بلکه این شکست های دیپلماتیک ممکن است آن ها را در فضاسازی روانی و فشارهای سیاسی جری تر کند و لذا باید با صراحت و مواضع قاطع در دفاع از برنامه موشکی ایران که یکی از پایه های اصلی امنیت کشور است، اجازه نداد که غربی ها از محل تکرار اتهام ها به برنامه موشکی، خدای نکرده در آن خللی وارد کنند.

خراسان