خلاصه حرف این جماعت و حامیان آن ها این است که بر گذشته ها صلوات بفرستید. هرکس هر چه خورد و برد یا جنایت و خیانتی در گذشته مرتکب شد، نادیده انگاشته شود و قانون در مواخذه و مجازات، عطف بما سبق نگردد. انگار نه انگار که برخی از همین ها مفسد فی الارض و باغی اند.

به گزارش ثامن پرس، متهمان فتنه و آشوب نیابتی سال ٨٨ به همراه برخی آلودگان به رانت ها و حقوق و پاداش های نجومی مدتی است که نغمه آشتی ملی را کوک کرده اند.

خلاصه حرف این جماعت و حامیان آن ها این است که بر گذشته ها صلوات بفرستید. هرکس هر چه خورد و برد یا جنایت و خیانتی در گذشته مرتکب شد، نادیده انگاشته شود و قانون در مواخذه و مجازات، عطف بما سبق نگردد. انگار نه انگار که برخی از همین ها مفسد فی الارض و باغی اند.

 امیر مومنان علی علیه السلام در واکنش به این مغالطه منطق نما، پاسخ دقیقی دارد که استاد مطهری در کتاب سیری در نهج البلاغه بازگو کرده است:

 عثمان قسمتی از اموال مسلمین را در تیول خویشاوندان و نزدیکان قرار داد، بعد از عثمان، از علی (ع)  خواستند عطف بما سبق نکند و کاری به گذشته نداشته باشد.کوشش خود را محدود کند به حوادثی که از این به بعد در زمان خلافت خودش پیش می آید، اما او جواب می داد:

«به خدا سوگند، اگر آن املاک را بیابم به مسلمانان باز می گردانم گرچه مهریه زنان یا بهای کنیزان شده باشد، زیرا میدان عدالت وسیع است و کسی که عدالت با همه گستردگی اش بر او تنگ آید ظلم و ستم تنگنای بیشتری بر او ایجاد خواهد کرد.» (نهج البلاغه، خطبه 15)

 دوستان خیراندیش به حضور امام علی (ع) آمدند و با نهایت خلوص و خیر خواهی تقاضا کردند که به خاطر مصلحت مهم تر، انعطافی در سیاست خود پدید آورد، پیشنهاد کردند که خودت را از دردسر این هوچی ها راحت کن (دهن سگ به لقمه دوخته به) این ها افراد متنفذی هستند،

بعضی از این ها از شخصیت های صدر اولند، تو فعلاً در مقابل دشمنی مانند معاویه قرار داری که ایالتی زرخیز مانند شام را در اختیار دارد، چه مانعی دارد که به خاطر مصلحت فعلاً موضوع مساوات و برابری را مسکوت عنه بگذاری⁉️

علی (ع) جواب داد: آیا مرا می فرمایید که با ستم کردن در حق کسانی که بر آنان حکومت یافته ام پیروزی بجویم⁉️ به خدا سوگند تا شب و روز برقرار است، و ستارگان یکی پس از دیگری در می آیند چنین نخواهم کرد. اگر مال از آن خودم بود باز هم میان همه مساوات برقرار می داشتم چه رسد به آنکه مال، مال خداست. (نهج البلاغه، خطبه 126 ) ".

 همچنین آن حضرت پس از آگاهی از شورش اصحاب ، تصمیم گرفت آنان را تعقیب کند، برخی یاران پیشنهاد کردند از تعقیب طلحه و زیبر منصرف شود، ولی حضرت  فرمود "به خدا سوگند چون کفتار نباشم که با آهنگ خوابش کنند و فریبش دهند و شکارش کنند. من پیوسته به وسیله یاری کننده حق، با آنان که از حق روی برگردانده ‏اند می‏ جنگم تا مرگم فرا رسد". (خطبه 6 نهج البلاغه)