خداوند در آیاتی از سوره انفال می فرماید: خداوند اختیار منابع طبیعی، اعم از جنگل‌ها، مراتع، فضای سبز، آب‌ها و همه سرمایه‌های کره خاکی را متعلق به معصومین(ع) می‌داند و آنان نیز استفاده از این منابع را برای شیعیان مباح کرده‌اند اما بدون شک بهره‌برداری صحیح مدنظر است و اصل این منابع باید محفوظ باقی بماند.

به گزارش ثامن پرس، یکی از سنت های حسنه در سیره ائمه معصومین علیهم السلام، غرس نهال و درختکاری بوده است.

خداوند در آیاتی از سوره انفال می فرماید: خداوند اختیار منابع طبیعی، اعم از جنگل‌ها، مراتع، فضای سبز، آب‌ها و همه سرمایه‌های کره خاکی را متعلق به معصومین(ع) می‌داند و آنان نیز استفاده از این منابع را برای شیعیان مباح کرده‌اند اما بدون شک بهره‌برداری صحیح مدنظر است و اصل این منابع باید محفوظ باقی بماند.

با توجه به کمبود نیرو در ادارات منابع طبیعی و نقش بیکاری و اعتیاد در گسترش جرائمی همچون قطع درختان، سازمان‌های حمایتی مانند بهزیستی می‌توانند از درختکاری به‌عنوان راه‌کاری جهت کمک به ترک اعتیاد، ایجاد اشتغال برای معتادان و راه‌کاری جهت گسترش فضای سبز و پوشش گیاهی منطقه استفاده کنند.

رسانه‌ها اعم از روزنامه‌ها و خبرگزاری‌ها باید مردم را هر چه بیشتر با مسئولیت‌شان در مقابل حفظ سرمایه بزرگ طبیعت و فضای پاک و پاکیزه آشنا کنند.

در احوالات امامان معصوم آمده است که اهتمام ویژه ای نسبت به کاشت درخت داشته اند. به عنوان مثال مولا علی (ع) چاه هایی حفر می کردند تا با استفاده از آب آن ها، هم انسان ها و هم درختان سیراب گردند.

derakhtkari3_45592

اکنون نیز این سنت غرس نهال توسط رهبر معظم انقلاب زنده نگه داشته شده است.

درختکاری در احادیث

پیامبر خدا صلى الله علیه و آله : 

إن قامَتِ السَّاعةُ و فی یَدِ أحَدِکُم فَسِیلَةٌ ، فإنِ استَطاعَ أن لا یَقومَ حتّى یَغرِسَها فَلْیَغرِسْها .

اگر قیامت فرا رسد و در دست یکى از شما نهالى باشد ، چنانچه بتواند برنخیزد تا آن نهال را بکارد این کار را بکند .

پیامبر خدا صلى الله علیه و آله :

ما مِن مُسلِمٍ یَزرَعُ زَرعا أو یَغرِسُ غَرسا فَیَأکُلُ مِنهُ طَیرٌ أو إنسانٌ أو بَهِیمَةٌ إلاّ کانَت لَهُ بِهِ صَدَقَةٌ .

 هر مسلمانى بذرى بیفشاند یا نهالى بنشاند و از حاصل آن بذر و نهال پرنده اى یا انسانى یا چرنده اى بخورد ، آن براى او صدقه محسوب شود .

پیامبر خدا صلى الله علیه و آله : 

ما مِن رَجُلٍ یَغرِسُ غَرسا إلاّ کَتَبَ اللّه ُ لَهُ مِنَ الأجرِ قَدْرَ ما یَخرُجُ مِن ثَمَرِ ذلکَ الغَرسِ .

هیچ مردى نیست که درختى بنشاند ، مگر این که خداوند به اندازه میوه اى که آن درخت مى دهد برایش اجر بنویسد .

پیامبر خدا صلى الله علیه و آله :

مَن نَصَبَ شَجرَةً و صَبَرَ على حِفظِها و القِیامِ علَیها حتّى تُثمِرَ ، کانَ لَهُ فی کُلِّ شَیءٍ یُصابُ مِن ثَمَرِها صَدَقةٌ عِندَ اللّه ِ .

هر که درختى بنشاند و در نگهدارى و رسیدگى به آن صبر به خرج دهد تا آن درخت به بار نشیند ، در قبال هر میوه اى از آن که روزى جوینده اى بخورد ، یک صدقه نزد خدا برایش منظور مى شود .

پیامبر خدا صلى الله علیه و آله :

ما مِنِ امرِئٍ یُحیِی أرضا فَتَشرَبُ مِنها کَبِدٌ حَرّى ، أو تُصِیبُ مِنها عافِیَةٌ ، إلاّ کَتَبَ اللّه ُ تعالى لَهُ بهِ أجرا .

 هر کس که زمینى را احیا کند و از آب آن زمین، جگر تفتیده اى بنوشد، یا از محصولش، روزى جوینده اى نصیبى برد ، خداوند متعال در قبال آن اجرى برایش رقم زند .

پیامبر خدا صلى الله علیه و آله : 

مَن أحیا أرضا مَیتةً فلَهُ فیها أجرٌ ، و ما أکَلَتِ العافِیَةُ مِنها فهُو لَهُ صَدقَةٌ .

هر که زمین مرده اى را زنده کند، مأجور است و آنچه را که روزى جوینده اى، از محصول آن بخورد ، برایش صدقه باشد .

امام صادق علیه السلام ـ در پاسخ به سؤال از مکروه بودن شغل کشاورزى ـ فرمود :

 ازرَعُوا و اغرِسُوا ، فلا و اللّه ِ ما عَمِلَ الناسُ عَملاً أحَلَّ و لا أطیَبَ مِنهُ ، و اللّه ِ لَیَزرَعُنَّ الزَّرعَ ، و لَیَغرِسُنَّ النَخلَ بعدَ خُروجِ الدَّجّالِ! .

 زراعت کنید و درخت بکارید ؛ به خدا سوگند که مردم شغلى حلالتر و پاکیزه تر از آن پیشه نکرده اند . به خدا سوگند [حتى] بعد از خروج دجّال (نزدیک شدن قیامت) هم کشاورزى و نخل کارى ادامه خواهد یافت!