کدخبر: ۶۰۷۴

زیارت‌هایشان را بیش از یک ساعت ایستاده می‌خواندند و حتی تکیه هم نمی‌دادند! ما که جوان بودیم، خسته می‌شدیم و می‌نشستیم؛ ولی ایشان اصلاً احساس خستگی نمی‌کردند

سرویس مذهبی ثامن پرس- زیارت ایشان یک‌ و نیم تا دو ساعت طول می‌کشید. بعضی از روزها، طولانی‌تر از این هم می‌شد؛ یعنی تا سه ساعت طول می‌کشید! تازه، این شیوۀ زیارتشان در حرم حضرت معصومه بود. به مشهد که می‌آمدند، هر روز، دو بار به حرم می‌رفتند: صبح زود و بعد از نماز مغرب و عشا.

زیارت‌هایشان را بیش از یک ساعت ایستاده می‌خواندند و حتی تکیه هم نمی‌دادند! ما که جوان بودیم، خسته می‌شدیم و می‌نشستیم؛ ولی ایشان اصلاً احساس خستگی نمی‌کردند و با زیارت شاداب‌تر هم می‌شدند. این برای بعضی باورکردنی نبود. ازقضا یک‌بار یکی از شاگردان ایشان، بعد از زیارت، در رواق این سؤال را از آقا پرسید: «ما که جوان هستیم، قدرت نداریم این‌همه وقت بایستیم، شما چگونه خسته نمی‌شوید؟!»

 آقا آنجا چیزی نگفته بودند تا اینکه از حرم بیرون آمده بودند. در خیابان به او اشاره کرده بودند و نزدیک که رفته بود، با ملاحتی خاص، جوابش را داده بودند که چند کلمه هم بیشتر نبود! آقا پولی به او داده و فرموده بودند که برود به عطاری و داروی «عین. شین. قاف» تهیه کند و بخورد تا خسته نشود!

آری! عشق، آیت‌الله‌العظمی بهجت، این پیرمرد نودساله را به‌گفتۀ فرزندشان حجت‌الاسلام حاج‌شیخ‌علی بهجت، چند ساعت سرپا نگه می‌دارد و همان عشق است که جوان سی‌ساله را از هزارکیلومتری با پای پیاده به مشهد می‌کشاند.