مدتی پیش چند تصویر از یک شخصیت مشهور ایرانی در فضای مجازی منتشر شد. خبرها حاکی از کشف حجابی دیگر بود. تصاویر مذکور با سرعتی غیرقابل تصور در فضای مجازی منتشر شد. حرکتی که جای بسی تأسف دارد.

به گزارش ثامن پرس، مدتی پیش چند تصویر از یک شخصیت مشهور ایرانی در فضای مجازی منتشر شد. خبرها حاکی از کشف حجابی دیگر بود. تصاویر مذکور با سرعتی غیرقابل تصور در فضای مجازی منتشر شد. حرکتی که جای بسی تأسف دارد. در ادامه چند نکته به نقل از جهاد تبیین متذکر می گردد.

0. بر کسی پوشیده نیست که رعایت حجاب برای زن مسلمان امری واجب است و تخطی از آن در انظار عمومی (چه داخل و چه خارج از کشور) با اعتقادات اسلامی مان جور در نمی آید.

اما در موضوع مورد بحث، حاشیه های مهم تر از متن وجود دارد که تبیین آن خالی از لطف نیست :

1. این یک نوع بیماری است که برخی به کمین نشسته اند تا به همه چیز برچسب سیاسی بزنند. بیماری قلبی این افراد از این طریق قابل تشخیص است که هر اتفاقی را که در محیط پیرامون شان رخ می دهد، در جهت تمایلات سیاسی خود فهم کرده و تلاش می کنند تا از آن موضوع به جریان سیاسی مقابل شان خدشه وارد سازند. واقعا برای افرادی که از این اتفاق می خواهند انتصاب این خانم را به فلان جریان سیاسی اثبات کنند، باید تاسف خورد.

2. گناه شخصی (در تعریف بنده) بدین معناست که گناه در خفا بوده در ظاهر امر، باعث به گناه کشیده شدن دیگران نمی شود و حق الناسی هم تضییع نگردد.

پر واضح است که میان گناهی که کسی در خلوت مرتکب می شود با کسی که با گناه خود، دیگران را به گناه می کشاند، فرسنگ ها فاصله است. میان گناهی که فقط حق خدا ضایع شود با گناهی که حق الناس ها بدنبال داشته باشد فاصله هست. باید از کسانی که این گناه شخصی یک فرد را تا حد کشتن صدها نفر بزرگ کردند پرسید: آیا خود شما هیچگاه مرتکب گناه شخصی نشده اید؟

مدعی نیستم که گناه این خانم مصداق گناه شخصی است اما اگر همین اتفاق در تهران می افتاد اثرش چندین برابر نبود؟ آیا زنانی که در همین پایتخت ایران، در خودروهای شخصی عفت و حیا را لگدکوب کرده و با ولنگاری خود به هرزگی جامعه دامن می زنند ( و برخی از یقه سفیدها هم تلاش می کنند تا خودروهای شخصی را مصداق حریم خصوصی معرفی کنند تا این قشر (غالبا) مرفه هر غلطی خواستند بکنند) آیا اینان گناه شان صدها مرتبه از این گناه مجری تلویزیونی بدتر نیست ؟ پس چرا در رسانه ها خبری از این گناه بزرگتر وجود ندارد؟ آیا این جای تامل ندارد؟

چرا در رسانه ها ترویج بی بندباری افرادی همچون مسیح علی نژاد که پس از پناهندگی به خارج، به خانم های ایرانی خط دهی می کنند و کمپین به راه می اندازند تا بی حجابی را عادی جلوه دهند، مورد شماتت قرار نمی گیرد؟ این ها همه سوالاتی است که با اندکی تامل پاسخش را می توان دریافت کرد.

3. در سیره اهل بیت (علیهم السلام) ارزش آبروی مومن بسیار مورد توجه است تا جایی که آبروی مومن را از حرمت کعبه بالاتر دانسته اند. مشهور است که مولا علی (علیه السلام) به مالک اشتر توصیه می کنند که ای مالک! اگر شب هنگام کسی را در حال گناه دیدی، فردای آن روز، او را با آن چشم نگاه نکن ... شاید سحرگاه توبه کرده باشد و تو از آن بی‌خبر باشی. در سیره ایشان نیز بسیار سابقه داشته که گناهان شخصی و پنهانی را سعی داشتند مورد مجازات قرار ندهند. (در کتاب قضاوت های حضرت امیرالمومنین، مصادیق زیادی جهت مطالعه وجود دارد)

جای تعجب دارد که چرا ما مخاطبین فضای مجازی، بجای آن که  آن کسی که این عکس ها را بصورت پنهانی گرفته و با این گستردگی در سراسر دنیا پخش کرده است، مورد شماتت قرار ندادیم؟ چرا این فرد شیاد و دزد را که گویی کمین کرده است تا آبروی این خانواده را ببرد، سرزنش نمی کنیم؟

نکته جالب تر این جاست که این فرد، قطعا یک شخصیت بانفوذی هم بوده است که با عکس هایش، چند روزنامۀ سوئیسی و آلمانی را هم به کار کردن روی این موضوع، اقناع کرده است.

4. در پایان، ضمن تاکید مجدد بر خطای بزرگ و مضاعف این خانم (بالاخص این که عموم مردم، وی را با پوشش چادرش می شناختند و اتفاقا بسیاری از رسانه ها و اشخاص بواسطه این اتفاق، سعی کردند چنین القا کنند که زنان چادری ایران، در عمل به چادرشان اعتقادی ندارند و اگر فرصتش بوجود بیاید آن را کنار می گذارند) لازم می دانم به خود و به همه خوانندگان محترم تذکر دهم: چه نیکوست که پیش از آن که خبرهای منتشر شده در رسانه ها را برای دیگران فوروارد کنیم، از خود دو سوال بپرسیم : اول: آیا از درستی این خبر اطمینان دارم که مبادا در گناه دروغ پراکنی شیادان، شریک بشوم؟ دوم: آیا این خبر مصداق تهمت، غیبت یا بردن آبروی دیگران نیست؟

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: