شاید مهمترین مشکلی که این جریان با آن مواجه بوده و خواهد بود این باشد که بتواند برای مردم و مسئولین و جریان رسانه‌ای فعال در سطح کشور گفتمانی بسازد که در نتیجه‌ی آن اهمیت قیام گوهرشاد و بازخوانی وقایع آن برهه تاریخی، قابل لمس و به یک دغدغه تبدیل شود.

گروه فرهنگی ثامن پرس: یکی از جریان سازی‌های موفقی که طی سال‌های اخیر توانست در فضای فرهنگیِ- اجتماعی کشور فرصتی برای بروز و ظهور پیدا کند؛ جریان توجه به تهاجم فرهنگی رضاخانی و هفت سال دفاع مقدس فرهنگی مردمان این سرزمین در مقابل آن است. به طور مشخص دست‌های پشت پرده‌ی بدون شک انگلیسی در طول تاریخ معاصر سعی بر آن داشته است تا این حرکت و قیام مردمی در سکوت مطلق رسانه‌ای محو و سانسور شود. و پر بیراه هم نخواهد بود اگر بگوییم این دست پشت پرده در این راه بسی موفق عمل کرده است.

جریانی که در یکی دو سال اخیر کمر همت به بازخوانی وقایع آن برهه از تاریخ مردمان این سرزمین بسته است؛ به واقع با مشکلات زیادی مواجه است. شاید مهمترین مشکلی که این جریان با آن مواجه بوده و خواهد بود این باشد که بتواند برای مردم و مسئولین و جریان رسانه‌ای فعال در سطح کشور گفتمانی بسازد که در نتیجه‌ی آن اهمیت قیام گوهرشاد و بازخوانی وقایع آن برهه تاریخی، قابل لمس و به یک دغدغه تبدیل شود.

همایش ملی قیام گوهرشاد که مصادف با هشتاد و یکمین سالگرد قیام گوهرشاد انجام شد آنچنان که باید در رسانه‌های مختلف سطح کشور دیده نشد. اینکه چرا این اتفاق به خوبی نیافتاده است و از این حجم کار دقیق تاریخ شفاهی تنها سه یا چهار گزارش خبری تلویزیونی بیرون می‌آید سوال بزرگی است. اما سوال بزرگتر عدم پرداخت مناسب حتی رسانه‌های مشهدی به این جریان است. با نگاهی ابتدای مثلثی از عوامل موثر در عدم پوشش مناسب این جریان در فضای رسانه‌ای مشهد مورد توجه‌ام قرار گرفتند که در ادامه می‌آید.

یکی از مهمترین علل عدم پرداخت صحیح رسانه‌ای به موضوع قیام گوهرشاد شکل نگرفتن بعد محتوایی کار در میان توده‌های مردم بوده است. در واقع برای این که توده‌ی مردم سبوعیت پهلوی را حس کن یا باید خود در آن زمان زیست می‌کرده بود باشد و یا اینکه انتقال معنا و تاریخ به خوبی صورت گرفته باشد. در عمل اما نسلی که اتفاقات گوهرشاد را از نزدیک لمس کرده است؛ ده‌ها سال است که دیگر در میان ما نیست. بنابراین تنها راه انتقال تاریخ گوهرشاد، انتقال محتوایی از طرق مختلف من جمله داستان، شعر، فیلم و... است. اما آنچه که عملا در بین توده‌های مردم و حتی فعالین فرهنگی در جریان است و مشاهده می‌شود عدم اطلاع دقیق از وقایع و تاریخ گوهرشاد است. این عدم اطلاع درست خود نوعی کرختی و بی‌حسی را نسبت به جریان عظیمی مانند همایش ملی قیام گوهرشاد در بین نه تنها مردم که حتی فعالین رسانه‌ای شهر بوجود آورد.

علت دومی که می توان در عدم پرداخت قدرتمند رسانه‌ای این جریان در فضای مشهد موثر دانست عدم داشتن دید حرفه‌ای نسبت به فضای رسانه‌ای تولید شده در اثر این همایش در مشهد بوده است. به نظر می‌رسد، نوعی اغماض در مورد این همایش ملی و این جریان ملی در فضای رسانه‌ای مشهد خودنمایی می‌کند. لازم می‌دانم اشاره کنم که پرداخت چیزی غیر از پوشش خبری است. گرچه حتی در پوشش قوی مراسم نیز شبهاتی وجود دارد. اما مهمتر از این پوشش نوعی پرداخت رسانه‌ای است که جای خالی آن در رسانه‌های مشهد حس می‌شود. تعداد زیادی از شخصیت‌های درجه‌ی یک فرهنگی، هنری و سیاسی کشور چند روز در مشهد حضور داشتند اما خروجی این جریان چیزی جز چند مصاحبه‌ی اجمالی نبوده است و برخی از این چهره‌ها حتی شاید یک بار هم در این چند روز نگاه خبرنگاری را متوجه خود ندیدند.

عدم جریان سازی رسانه‌ای توسط نخبگان رسانه‌ای شهری و کشوری در رابطه با جریان گوهرشاد. شاید اگر از تاریخ شش ماه قبل از همایش ملی قیام گوهرشاد سایت‌های خبری تراز اول کشور را مورد توجه قرار دهیم؛ تعداد نخبگان رسانه‌ای داخل در گفتمان انقلاب اسلامی که راجع به گوهرشاد اظهار نظری مبسوط داشته بوده باشند به تعداد انگشتان دو دست نرسد. این ضعف در یارگیری از نخبگان رسانه‌ای فرهنگی می‌تواند به عنوان ضلع سوم مثلث مشکلاتی در نظر گرفته شود که سبب عدم پرداخت متناسب این جریان بزرگ و مهم کشوری در فضای رسانه‌ای مشهد شده‌اند.