به گزارش گروه سیاسی ثامن پرس: رییس جمهور 28 خرداد 92 به مسئله تغییر ندادن اتوبوسی مدیران اشاره و مطرح کرده بود: «من اتوبوسی مدیران را تغییر نمی دهم حالا اگر کسی اتوبوسی و بدون بلیط آمده، موضوع دیگری است.» کارشناسان از خلف وعده دولت خبر داده و عنوان می کنند، این مسئله نیز همانند سایر قول ها، وعده سر خرمن بوده است. به نگاهی به عملکرد دولت حسن روحانی می توان به این مهم دست یافت که دولت در تحقق این وعده کم کاری و بدعهدی به خرج داده است.

در همین ارتباط با غلامرضا خواجه سروی، معاون فرهنگی وزیر علوم دولت دهم به گفتگو پرداخته ایم، هم اکنون این مصاحبه را پیش رو دارید و از نظر می گذرانید.

*به اعتقاد شما دولت یازدهم تا چه حد توانست بر وعده عدم تغییر اتوبوسی مدیران پایبند باشد، ارزیابی شما از این مسئله چیست؟

در این دولت هزاران وعده داده شده اما کمتر وعده ای محقق شده است در مورد عدم تغییر اتوبوسی مدیران هم که حسن روحانی بر آن تاکید و تکیه کرد، ما در عمل چیز دیگری را مشاهده کردیم و به عینه دیدیم که دولت یازدهم از همان زمانی که کار خود را آغاز کرد، روند تغییرات پرشتاب را از سر گرفت بنابراین اکنون که سه سال از عمر این دولت می گذرد، درمی یابیم که نمی توان به وعده های داده شده اعتنا کرد.

در آن زمان وقتی رییس جمهور چنین وعده ای را مطرح کرد برای بسیاری از افراد وعده شیرین و جالبی بود و حتی بسیاری از مسئولان دولت نهم و دهم از این قضیه به شدت استقبال کرده و خرسند شدند چون تصورشان این بود که بعد از روی کار آمدن این دولت می توانند همچنان بر سر کار خود حاضر شوند اما زمانی نگذشت که دیدیم تغییرات بسیار کوبنده آغاز شده و حتی مسئولان معمولی و درجه پایین هم در حال تغییر هستند، آنجا بود که دریافتیم سایر وعده های این دولت نیز به همین شکل محقق خواهد شد. آن دسته از مردمی هم که به این شعار و وعده دلخوش کرده بودند به مرور در اخبار رسانه ها روند تغییرات را دنبال کرده و باورشان نمی شد دولت یازدهم، علیرغم وعده ای که داده بود، این چنین عمل کند.

عطش رسیدن به قدرت و عدم تحقق وعده های انتخاباتی

*چرا این دولت اگر به دنبال انجام تغییرات اتوبوسی بود، وعده ای در این رابطه داد؟ اصولا به طور کلی چرا دادن وعده های سرخرمن در کشور ما زیاد داده می شود به خصوص زمانی که افراد می خواهند برای انتخابات ریاست جمهوری کاندید شوند؟ تحلیل شما از این مسئله چیست؟

ببینید متأسفانه یک مشکل بزرگ در کشور ما وجود دارد و آن این  است که کاندیداها و نامزدهای انتخابات برای اینکه بتوانند آرا لازم را کسب کنند، حرف ها و شعارهای بسیاری را مطرح می کنند، در این سالها انتخابات های زیادی در تمامی بخش ها برگزار شده و به عینه دیده ایم که عده ای از سلاح وعده و وعید برای رسیدن به مطامع و خواسته های خویش استفاده می کنند.

عطش رسیدن به قدرت سبب می شود برخی افراد فقط وعده هایی را مطرح کنند تا در انتخابات اکثریت آرای مردم را کسب کنند اما همین که به آنان میدان داده می شود دیگر مدل رفتارها و عملکردشان با آن چیزی که در گذشته مدعی آن بوده اند از زمین تا آسمان متفاوت می شود. یکی از مولفه های اخلاقی انتخاباتی رعایت همین مسئله است یعنی اینکه هر نامزدی از دادن وعده هایی که می داند از عهده تحقق آن برنمی آید و یا تمایلی به انجام آن ندارد، پرهیز کند اما متاسفانه این مهم کمتر مورد توجه قرار می گیرد و همانند سمی مهلک است که سلامت جامعه را تهدید می کند.

تغییر 70 نفر در یک هفته

همان سال اولی که حسن روحانی کار خود را آغاز کرد، اکثر مدیران را تغییر داد به طوری که گفته می شد این دولت در هفته، 70 نفر را تغییر می دهد و از مدیران جناح اصلاح طلب بهره گرفت.

این دولت افراد اصولگرا و حزب اللهی و انقلابی را به سرعت تغییر داد و افراد دلخواه خود را جایگزین کرد، این تغییر افراد حزب اللهی در حال صورت گرفته و می گیرد که مقام معظم رهبری می فرمایند: «برخی دائماً کلمه «تندروها» را تکرار می‌کنند که منظور آنها جریان مؤمن و حزب‌اللهی است، در حالی که نباید جوانان انقلابی و حزب‌اللهی را متهم به تندروی کرد زیرا این جوانان با اخلاصی تمام و با همه وجود در میدان حاضرند و هرگاه که دفاع از مرزها و دفاع از هویت ملی لازم باشد، وسط میدان هستند». لذا این دولت نباید با اتکا بر کلید واژه تندرو این افراد را به حاشیه می راند.

اگر شخص رییس جمهور نسبت به عدم تغییرات اتوبوسی وعده نداده بود امروز تا به این حد نسبت به این قضیه واکنش نشان داده نمی شد اما مسئله سر وعده هایی است که داده می شود و بعد فراموش می شود، در حقیقت این امر مدتهاست که به یک رویه معمول در کشور ما تبدیل شده و اتفاقا امری غلط و ناپسند است.

مقام معظم رهبری با صراحتا بر این نکته تاکید کردند که دادن وعده های عملی و برخورد صادقانه با مردم از الزامات یک انتخابات سالم است بنابراین هیچ نامزدی و هیچ کاندیدایی حق ندارد برخلاف این اصول عمل کرده و با دادن وعده های دروغین، انتخابات را ناسالم کند.

دادن وعده هایی که عملیاتی نیست و یا سخن گفتن از وعده هایی که بعد از روی کارآمدن اجرایی نمی شود و فقط جنبه تبلیغاتی دارد، به معنای گرفتن ماهی از آب گل آلود است و چنین افرادی اگرچه ممکن است رای بیاورند اما هیچ گاه توفیق لازم را کسب نمی کنند و در نظر مردم قابل اعتماد نیستند.

*زمانی که این دولت کار خود را آغاز کرد، روند تغییرات به چه شکلی آغاز شد؟

روند تغییرات بسیار پرشتاب و سریع بود، اگرچه در آن زمان حسن روحانی، رییس جمهور منتخب مردم عنوان کرده بود که حتی وزرا را نباید تغییر داد چه برسد به معاون وزیر، بعد از استقرار نه تنها وزیران و معاون وزیران بلکه تمامی مدیران و مسئولان رده پایین نیز تغییر کردند و به قول معروف به آبدارچی و نگهبان دم در هم رحم نکردند و همه را از دم تغییر دادند. امروز بعد از گذشته سه سال از عمر این دولت بهتر از هر زمان دیگری درک می کنیم که دولت یازدهم یا نتوانست یا نخواست یا نگذاشتند بر وعده عدم تغییرات اتوبوسی پایبند باشد.

رییس جمهور بر مسئله عدم تغییر اتوبوسی مدیران پافشاری نکرد

البته در اینجا یک نقدی جدی به شخص رییس جمهور وارد است زیرا ایشان می توانست بر وعده ای که داده اصرار و پافشاری کند. اما این کار را نکرد و اجازه داد تا روند تغییرات اتوبوسی شکل بگیرد و تداوم داشته باشد.

من تصورم این است که علیرغم تمامی علت هایی که به آن اشاره کردم، جناب روحانی در آن زمان وقتی چنین وعده ای را مطرح کرد، درصدد بود آرای مدیران و مسئولان رده بالای نظام را از آن خود کند برای همین وعده داد که من اتوبوسی مدیران را تغییر نمی دهم ولی خودش می دانست که قرار نیست، پایبندی و تعهدی در برابر این وعده ها داشته باشد.